Syn Sama Carraclough, Joe, gdy
tylko wychodził ze szkoły mógł
spodziewać się, że zobaczy swojego psa, który czekał
na niego przed
szkołą zawsze o tej samej porze. Cudowny to był pies: owczarek szkocki,
piękny, wypielęgnowany, nieufający obcym. Lassie, tak wabił się
zwierzak, wiedziona instynktem, zawsze o czwartej po południu wyruszała
do szkoły, do małego chłopca, swojego pana. Gospodynie z Greenal Bridge
mogły według Lassie nastawiać zegarki. Jednak któregoś dnia pies
nie czekał. Został sprzedany do
psiarni księcia Rudlinga. Biednemu
górnikowi, jakim był Sam Carraclough, nie starczało pieniędzy na
odżywianie i pielęgnację dużego owczarka. Lassie z psiarni uciekała
trzykrotnie, za każdym razem z powrotem do księcia przyprowadzał ją
Joe. Chłopca bolało, iż ukochanemu zwierzakowi musi powiedzieć, że już
go nie chce, już
mu się znudził. Choć całej rodzinie brakowało Lassie,
każdy z domowników wiedział, że trzeba było sprzedać psa,
aby zapewnić
rodzinie, przynajmniej przez jakiś czas, godziwy byt. Pewnego dnia na
wrzosowiskach ojciec powiedział Joe’mu, że pies już więcej nie wróci,
jedzie do Szkocji na wystawę. Chłopiec bardzo cierpiał. Nie pomogła
nawet obietnica, że gdy tylko dla rodziny przyjdą lepsze czasy, Joe
dostanie nowego zwierzaka. Nie chciał innego psa, pragnął swojej
Lassie. Tego co stało się później nikt się nie spodziewał, choć
mały Joe o tym marzył - Lassie wróciła. Przedzierając się przez
jeziora, rozległe lądy, walcząc z chorobą, głodem i pragnieniem,
wiedziona swoim niezawodnym zwierzęcym instynktem, wróciła do chłopca,
którego kochała i na którego czekała pod szkołą, dopóki książę pojechał
z nią na wystawę. Znalazł się tylko jeden sposób, aby Lassie została w
psiarni - książę zwolnił Hynesa, który do tej pory zajmował się
zwierzętami w jego psiarni i zatrudnił Sama. Sprzedał mu nawet dom na
terenie swojej posiadłości w Yorkshire. Aby kupić cudownego psa, sławną
w całym Greenal Bridge Lassie, o którą starał się pięć lat, musiał ją
nabyć razem z właścicielem.
More reviews about the sadsadsadsadsa