Bohaterami dramatu Leona Kruczkowskiego p.t. "Niemcy" są członkowie i
przyjaciele rodziny
profesora Sonnenbrucha: Berta
- jego żona, Ruth -
córka, która jest artystką i podróżuje z występami po podbitej przez
Niemców Europie, Willi - syn, zagorzały niemiecki oficer, służący w SS
w Norwegii, Leisel - wdowa po zabitym na froncie wschodnim starszym
synu Sonnenbrucha, Hoppe - dawny woźny w zakładzie
profesora oraz
Joachim Peters antyfaszysta, były współpracownik profesora. W
okupowanej Polsce żandarm Hoppe musi zabić żydowskie dziecko. Ciężko mu
to uczynić, ponieważ sam ma syna w tym samym wieku. Pod presją
Schultza, który tego chłopca przyprowadził, musi wykonać egzekucję. W
Norwegii Willi przyjmuje matkę aresztowanego Sorensena. Ta prosi go o
uwolnienie syna. Willi zwraca uwagę na naszyjnik kobiety i po śmiesznie
niskiej cenie odkupuje go dla swojej matki. Mówi tej kobiecie, że jej
syn wymknął się z rąk gestapo, choć wie, że został zamordowany. Matka
szczęśliwa, pełna nadziei,opuszcza gabinet Willego. W okupowanej
Francji, w małym miasteczku ma odbyć się egzekucja zakładników za
wysadzenie pociągu. Ruth w drodze do domu na jubileusz ojca, zatrzymuje
się w oberży. Słysząc, że barmanka Fanchette zmuszona jest do pójścia
na egzekucję swojego ojca, sama decyduje się ją zastąpić i pójść z
towarzyszącym kapitanem na to smutne widowisko. Akt drugi przenosi
akcję do Getyngi. W domu profesora zbiera się cała rodzina. Willi
ofiarowuje matce naszyjnik zdobyty w nieuczciwy sposób. Matka jest
dumna ze swoich dwóch synów, którzy poświęcili się służbie hitlerowskim
Niemcom, a jeden nawet oddał życie walcząc za ojczyznę. Lisel - wdowa
po nim jest aż chora z nienawiści do wrogów Rzeszy. Ruth jest ukochaną
córką profesora. Sonnenbruch sam uważa się za uczciwego Niemca, sądzi,
że pracuje dla wyższego celu, jakim jest dobro nauki. Wszyscy zbierają
się do wyjścia na jubileusz profesora, kiedy przychodzi Joachim Peters,
który będąc antyfaszystą uciekł z obozu i teraz prosi o pomoc swego
profesora. Sonnenbruch jest ostrożny i ze strachu nie zgadza się na
pomoc. Wszyscy prócz Ruth są zdecydowani wydać Petersa policji. Gdy
wyjeżdżają na uroczystość, zbieg zostaje ukryty przez Ruth w jej
pokoju. Po powrocie rodziny do domu Ruth oświadcza im, że dzięki niej
więzień uciekł. Zjawia się policja i aresztuje winowajczynię, pragnąc
uzyskać informację, gdzie wywiozła Petersa. Kiedy wszystko cichnie i
profesor zostaje sam, z pokoju Ruth wychodzi ukryty tam Joachim.
Zaskoczony Sonnenbruch pyta, jakim prawem naraża jego córkę. Peters
zarzuca swemu dawnemu opiekunowi i przyjacielowi, że pod płaszczykiem
apolityczności i pracy tylko dla dobra nauki, nie dopuszcza on do
swojej świadomości, że prace jego są wykorzystywane przez hitlerowców
do zbrodniczych celów.